kovuktaki - spam temizleme merkezi

2012-03-01T18:27:00.000+02:00

belki de dünyanın en güzel kadınıydım,

2008 yılının, Mayıs ayıydı

2011-08-10T12:41:00.000+03:00

Bazı zamanlar hiçbir şey duymak istemiyordu. Kadınların manasızlıklarına takılıp, kalmak da çok eski zamanlardan kalma bir şey gibiydi. Manasızdı işte, tuhaf kahredici bir kavrukluğu vardı. Saat epeyce olmuş, çocuklu aileler kaynaşmanın da ötesinde kaçamak bakışlarla anlaşıyorlardı.

Bir şeylerin olmasını herkes gibi ben de bekliyordum, bir şeyler olsa, olabilse bütün insanlık kurtulacak, kadınlar daha az makyaj yapacak, çocuklar doyacak hatta temiz su içebileceklerdi, erkeklerin kendi kendilerine kalma isteği çoğu kadın tarafından anlayışla karşılanacaktı, olabileceklerin en iyisi olacak, gereksiz yere çalışmayacak, gereksiz üzüntüler biriktirmeyecek, aylaklık edebilecektik.

Bekliyorum....

2011-07-22T12:29:00.002+03:00

günlerden 21.07.2011

aşktan, şartlı tahliye edildim.

...

2011-07-18T12:45:00.000+03:00

incinmeyen yerlerim de varmış

...

2011-04-06T00:11:00.000+03:00

*

Kalabalık geçiyor yalnızlığım,
sonra ruhuma yerleşiyoruz, bildiğin dutluk hikayeleri, eski panayırlar,
bir de
mazot kokan yolculuklar kalıyor geriye,
oysa
hepsi bizim hikayemiz.

bugünün adı neydi?

sahi,
biz olmasak olur muydu yine bu gece...

.

2011-03-17T10:39:00.001+02:00

Belkide düşündüğümüz gibi değildi hiçbir şey yahut büyüttüğümüz kadar değildi dünya, üzüldüğümüz hayatlar değildi tüm bunlar,

yağmur yağdı üzerimize,

sırılsıklamdı üzüldüğümüz onca şey.

Yağmur üzüntülerini ağladı,

biz sevindik yeryüzünde..

anlayamadığımız onca şeyin arasında

susmak en güzeliydi

bir de mutlu olmak, bir parmak içine katladığında

2011-01-06T14:38:00.000+02:00

hatırlıyor musun?

uyurken ne çok severdim seni.

arada bir hatırlıyorum da

arada bir geldiğinden aklıma

öyle olmasını istediğimden

başka nedeni yok

şimdi mi?

insanlık; küresel kaşınmakta

uykusuzluğum

tek başıma yatma alışkanlığımdan

insan bırakamıyor alışkanlıklarını

oysa ne zaruri

ne zararlı

ne tasavvuf

bir şey olmalı, inan bilmiyorum.

Tek bildiğim; her şeyin oluyor olması, oluyor işte, çok düşünmemeli değil mi?

Uyuyalım şimdi....

2010-12-19T22:43:00.000+02:00

şimdi istediğim kişiyim,

türkçe sözsüz kısık klasik müzik...

konuşmasak da, sen sevişsen,

ben üzerini örterim insanlığın...

kendini sevmemek için miydi, kesin şimdi başka bir şeyler düşünüyordum da, boynumdan ısırdı sinek, güzel bir kız şarkı söylüyor, "ayaklarımı kıçıma vura vura / kaçmak istiyorum büyükada'ya" tıka basayım, söylemek istediklerim olmuyor değil, sonrasında gerek görmediğimden susmalarım yoksa caps açık konuşuyorum, sen duymuyorsun. Ederken içine hayatın; hala sevmeye yahut sevilmeye olan inancımızı yitirmediğimizden mi, nedir bunca kafa karışıklığı?

İçim, dışım birdirbir; evet biraz da üşümüyor değiliz. Şimdi son beğeniyorum kendime, ateşi bulduğumdan beri üşüdüğümden bahsetmiş miydim. Çok ciddiyim, üşüyor hava, yanaklarım kızarıyor, ufuk çizgisini düzeltmek eski alışkanlıklar, damarlarımın kıyısındasın, tutunduğun atardamarım.

Sen de gelme üzerime ha, ne dersin.

Bir de ana dilimizde sövmeye özen gösterebilirsek,

daha manidar olması açısından yani...

2010-11-24T12:17:00.000+02:00

ayrıca;

sutyen kopçasının kademesini düşürdüğünde,

göğsünde ki o saplantılı daraltı geçmiyor bebeğim.

....

2010-11-21T14:27:00.000+02:00

*

Sonrası;

sus pus,
yeni devirmiştik ki
birbirimizi
birimizi
birini

Öncesi;

devirmeden,
devrilmeden,
tüketmeden önce ki çıplaklıktı
ta ki kapıyı çarpana kadar...

Sonra kaldığım yağmurdan devam ediyordum,
öbür mahalleye kadar.

.

.

2010-11-13T13:29:00.000+02:00

Hüzünleneyim diye güzel akşam üstleri...

...

2010-11-11T23:15:00.001+02:00

seni

Jüpiter kadar özledim.

...

2010-10-30T23:44:00.002+03:00

‎2010 bitiyor ve hala en güvenli sex platonik aşk...

...

2010-10-29T17:41:00.000+03:00

*

geçemiyor zaman,
öyle sessizce akıp, gidemiyor hiçbir şey yerinden,
olmuyorsa, olmuyordur
nedir derdin diyemiyorsun kendine...
sıkıntı üstü sessizlik hali yerleşmişse bünyene...
bir de üzerine üşümüşsen;

biri sarılsın diye üşünürmüş
battaniye altı sessizlik, hangi seçenekte.

...

2010-10-27T11:08:00.000+03:00

sonunda

yine tek kişilik cümlelere kalıyorum...

2010-10-24T02:19:00.000+03:00

Ve bir gün;

hikayen olursam şayet,

yol hikayelerinden,

tren yolculuklarına layık gör beni,

soğuktan üşümüş burnumun sızısı kalsın hatıralarında,

uzasın gitsin tüneller boyu;

bembeyaz, soğuk, titrek bir hava...

2010-10-07T23:41:00.002+03:00

gece

aşktan ölüp,

sabah

gene doğsak

2010-10-06T18:22:00.003+03:00

yüzyıllardır duyduğum aşkın

insan halisin...

2010-10-06T12:40:00.002+03:00

şiir kokuyorum gecelerdir

2010-10-04T22:41:00.000+03:00

ıslak sokakları gibi olacağız kasabanın,

ben gözlerimi kapayacağım

sen sarılacaksın

bahar gelecek içerimize

dışımız, aynı sokak

sırılsıklam

2010-10-04T00:53:00.000+03:00

Cemal Süreya gibi aşık olmak vardı aklımızda

ya da

susamıştık, susmamıştık daha

2010-09-28T11:53:00.000+03:00

kafam çıfıt çarşısı, panayır alanı

2010-09-16T14:36:00.002+03:00

çok çabuk kırılıyoruz değil mi?

neyse ki camdan değiliz...

2010-09-16T14:33:00.000+03:00

bir de;

sana söylemek için biriktirdiğim şeyler oluyor.

sonra

söylerim diye

sonra

unutuyorum...

neyse

2010-09-11T17:56:00.000+03:00

kızsal efekt volume I

ben : keyifli bir adam anlatacak çok şeyi var her erkek gibi bende dinliyor gibi yapıp

pek dinlemiyorum

öle böle şeler

haha komik ama
ilknur: hahahahahahailknur: ben korkuyom bazen ya ya sınavda bu anlattıklarından sorarsa diye hahahaha

.

2010-09-07T15:04:00.001+03:00

hani

tüm bu çabam

sonrasında

süperegomla yüzleşmek istemediğimden,

başka sebebi yok ki...

2010-08-25T13:09:00.001+03:00

Rus dedin mi

Nikolai

bir de soğuk ten

başka bir şey gelmiyor...

yok

Raskolnikov zaten hücrelerimde...

2010-08-25T11:53:00.000+03:00

aklımdan geçen çoğu şeye dur demek ister gibiyim.

bir dur lütfen

sonrasında terbiyesizleşebilirim

durmazsan

tırnaklarımı yerim

küfür ederim

odamı terasa taşırım

terası da deniz kenarına

yorgunum

belki de huysuz

yorgunluğum huysuzluk yapıyor olabilir

geçen günlerden birinde yürüyorum, yürüyorum; nasıl tanıdık bir müzik çalınıyor kulağıma, durdum, bitene kadar dinledim, bitmesin istedim, yıllar öncesiymiş gibi geldi, hani bitmese 2001 e çoktan dönmüşüm gibi, daha bir yanımız kırık değilmiş gibi, daha pek çok şey gibiydi, bitti.

neyse ki halen daha içine girebildiğim şeyler var.

benden de sevgiler...

2010-08-12T12:47:00.001+03:00

Şimdi ne önemi kalıyor ki, hangi harf ile başlamıştık ki cümlelerimize, hangi harf ile bitirdik, hiç bilemedik. Apansız, tuhaf kırık... Unuttuğumu daha kaç kere haykıracağım ya da bunlar rüyaydı... Kazımak zorunda değildim seni etimden...

Hiçbir şey yapmasam da, seni sayıklasam gecelerce, gelmeyeceğini bile bile...

Umduğum hikayeyi dinlesem dudaklarından,

dudaklarından öpsem

geçmese hiç

anlatsan

hiç

dinlemesen

umduğum gibi gelsen bir gün

ansızın

başka şeyler düşünürken, seni görsem, yine salaklaşsam

bir kez daha diyebilsem

diyebilir miyim ki

yeni öğrenmeye başlamış gibi

heyecanlı ve ürkek

başlasam sana

hiç bitirmesem.

Canım acıyor bugün

burnumda kokun

dayanamıyor gibi....

.

.

2010-08-08T08:14:00.002+03:00

tüm iyi geceler sana,

yıldızlar da bana kalsın...

2010-08-02T11:19:00.000+03:00

beklenti

karın ağrısı

çaresizlik

yarısı çıkmış oje

yanıtsız bir mesaj

tırnak acısı

geçmeyen günler

avuntu

hep o mehtabın suçu

bir de dokunduğunda bulutmuşum gibi hissettiren ellerinin

geçer mi?

daha öncekiler gibi....

en iyi bildiğin şey gibi.

...

2010-07-31T17:47:00.001+03:00

*

seni sayıklıyorduk,
gece sustu
kalabalık içim
baharım sensiz mi geçecekti
susamıştım da
çekeceğim fotoğrafların geçit töreni,
göz kapaklarımı kapamaya korkar oldum.
uyandım, şarap içtim, reçel yaptım daha pek çok şey, kısacası
senin de içinde olman gereken pek çok şey olmuştu, oluyordu....
kısacaydı, kısaydı ve bitmişti,
ve ben bugün vazgeçmiştim
biliyor musun;
miş li geçmişlerimi kullanabilme özgürlüğüm hep bakiydi
vazgeçiyorum artık senden ve içindekilerden
bilemediğim onca şeye olan merakımdan,
yanında ki vakurluğumdan
yapamadığımız tüm sabah kahvaltılarından
içemediğimiz şaraptan ve tüm mehtaplardan, semralar sizden de vazgeçmiştim lakin yazar burada mehtaba deniz pırıltısından dem vurdurtmuştur....
neyse
bilemedim ben işte,
bilemeyeceğim de
artık yoruldum
daha önceden yorulduğum yıllarım gibi
tuhaf sanrılarım gibi
şimdilerde;
seni, sensiz yaşamak daha bir ıtırlı ay çöreği...

hücrelerim acımakta, en çok da kalbim;
inan bana
betona çakılır gibi
tak.

.

2010-07-25T21:17:00.002+03:00

içimden cenazeler kalkıyor

2010-07-13T16:50:00.001+03:00

...

Onda kendini bu kadar çok çekici hissettiren ne vardı ki... Şüphesiz doğru kelimeyi bulamayacağım iğreti vakurluğunun yanında, öc almak için ruhunun derinliklerinde sabırla bekleyen direncinin hıncı da olabilirdi, belki de elde edebilmenin kendince zorlu olduğuna inandırılmış tuhaf cezbediciliği...

Lakin hepsinden vazgeçmiş görünüyordum, aklıma getirmek istemediğim onca duygunun, tuhaf hormonsal salınımlarıyla uğraşmak için fazlaca olgunlaşmış yahut umursamaz mıydım, bunu bilemiyoruz... yaşlanıyorumdur belki de.

Bazı zaman kendini bilememek, anlamlandıramamak, içimdeki yabani hayatı canlı tutuyor gibi ya da her neyse...

Üzerinde ekseriyetle durmamı gerektirecek veri akışı da yok idi.... uf yani.

Herkesin kendi ormanında avlanmak istediği gerçekliğini de göz önünde bulundurup, kaçmak için en iyi zamandı...

2010-07-11T19:46:00.000+03:00

Çok uzun zaman olmuş gibiydi, araya kaç mevsim, kaç cümle sığdırdık hiç bilememişiz gibi...

Günü kurtardığına inandığın küçük şeyler olur, kimseye söylemesen de sana mutluluk, heyecan veren, bir bakış, bir söz, ufak bir tebessüm vs... Günü berbat eden diğer şeylere ise hiç girmek istemeyişim, deniz börülcesinin kamışının ayıklanmamış olmasından... yoksa seninle ilgisi yok...

Kilometrelerce susmaya ihtiyaç var,

Biraz daha meltem havasına,

sonra sert esen bir yalnızlık

yine devam edebileceğim umarsız bir hayata

şimdilik mola istiyoruz....

2010-06-20T23:25:00.000+03:00

.

hani....
düşünüyor insan
elbette düşünüyor,
yapabileceği başka ne var ki.

.

2010-05-21T14:41:00.000+03:00

aynı hüznün kokusu değil miydi, o çıkan...

yok sanmam.

biliyordum.

kovalanırcasına yaşıyor gibiydi yahut farklı sonuçlarına ulaşmak umuduyla son hamleleriydi de, umutluydu; hiç olmamış gibi yaparak devam ediyordu da, neler olduğunu o da çok hatırlayamıyordu, kuşkuları var gibiydi, evet insanlardan kuşkuluydu... Sonrasında hiçbir şey olmamış gibi sıkıyordu ellerini, tokalaşmak adına, tokalaşmak için yaşamıştık diye düşündü, sanırım hepsi bunun içindi ama hepsi neydi... Sigaradan rengi değişmiş dişleri gözümün önünde bir de dağınık saçları, ona nasıl baktığınla ilgilenmiyor gibi görünüyordum, ilgilendiğim nasıl bu kadar, evet nasıl bu kadar ... neyse, yine çok terbiyesiz günlerimden birini yaşıyorum. Devam ediyorum yaşamaya, hiçbir şey olmamış gibi, sarılıyorum, tokalaşıyorum insanlarla, bugün de çok yavşaksınız, ah sormayın bugünde bildiğin küçük beyinli insanların, küçük planları işlesin diye çarklarını yağladığımız yegane günlerden biri daha, bu sene de ne yağdı meret!

Uydurarak yaşamak daha kolay diyordum artık onu da yapamıyorum. Evet, zavallı insan, yaşamak için ne kadar çok bahanen var.

Kafam karışmıyor desem, evet desem bunu; çok karışıyor cidden kafam, havalardan sanırım, bir soğuk bir sıcak bir de ıslak bugün, ne yapsın insan, çabuk bozulan bir kafası var, sert sessizlerin yumuşaması gibi, buna örnek oluyormuş gibi bozuluyor kafamın içi sonrası kalabalık, biraz dağınıklık, kışlıklar kaldırılacak, yazlıklar kim bilir nerelerde, kaç mevsim saklamıştım yatak altlarına, devam edebiliyor insan yaşamaya, mevsimlerce hiçbir şey olmamış gibi, kanamamış gibi hatta sigaradan sararmış dişleriyle gülüyordu içinden bana, gülerken gördüm içinden bana, içinden bakıp, bakıp gülüyordu bana, sararmıştı dişleri, sigaradandı ya da her neyse aklımda sadece dişleri vardı ve aklımın yerinden sökülüp alınmasına ne kadar çok ihtiyacı...

evet takvimden çıkarsak da umursanmayacak günlerden birini daha yaşıyoruz, yaşayacağız,ilelebet... ne yazık nokta

2010-05-15T00:27:00.000+03:00

hâlâ aynı gezegende olduğuma inanamıyorum, hâlâ onbeşmayıs, az sonra üzerime çullanacak gökyüzünün yıldızları kayıp, ben çok uzakmışım gibi... hâlâ "a" ların şapka takabildiği dönemlerde yaşıyormuşum da, salon cümleleri kuruyormuşum gibi konuşuyor, gülüyor, üzülüyor hatta seviniyor gibi yaparak onbeşmayısımı da onaltıya bağlamaya çabalıyormuşum gibi....

hangimizin duymak istemediği cevapları yoktur ki, hangimiz bu kadar kırgınken bir diğerine, cevapları hâlâ aramakta bu kadar ısrarcı olabilir, ha bilog? hangimiz? hiç birimiz değil mi?

Nerede başladık da, nerede bittik, sen bilebildin mi? Ben de...

sanki Akasya ağacını özlüyorum ya da gecesini çekmeye doyamadığım senli adanın yanıbaşını, yatağında... bilemiyorum ki... Ben zaten neyi bilebilmişim, hiç... Sonra sabahı olmayan gecelere uyuyormuşum, kulağımda sanki hep arı vızıltısı, o kadar huzursuz ki, o kadar yalnız, evet ben de çok ürperiyorum. Senli kelimeleri ayıklıyorum, kahve suyu koyuyorum, müziği biraz daha açmalı sanırım, bastırılacak bir kaç hüzün, unutulacak pek çok anı, düşlenecek pek çok bahar, yalanlanacak yüzlerce biz... neyse ki kahve tam kıvamında...

Bugün çok üşüdüm.

Bende...

içten içe bitiyor bu güz.

2010-05-01T13:46:00.000+03:00

*

an itibariyle sıkışıyorum bir yerlerde
bir yerler neresi mi?
inan hiç umursamıyorum.
sıkışmışlık rahatsız ediyor o kadar,
kelimelerim bitti derken
söyleyecek bir şeyim kalmadığını fark ediyorum.
günlük on beş, yirmi cümlenin içini doldurabilecek
kelimelermiş gibi tek gereksinimim
gerisi boşluğa çıkıyor...
belki de hep öyleydi de
bende ki boşluk doldurma çabası
bu kadar sefil değildi
inan ben de bilmiyorum.
neyse
çok konuştum
hatta...
çok
susadım şimdi....

.

2010-04-23T11:01:00.000+03:00

sonrasında gidebiliyorum işte, zamanı, hayatı, kendimi, diğerini, sorunsal sorgulamaları düşünmeden, kızmadan terk edebilmenin, müthiş senfonisinde, seni içinde bıraktığım kenti terk edebiliyor muşum demek ki, gerçi bu kadar bahsediliyor olman, dünkü muhteşem davranışından sonra, iç kırıklıklarımın en drametize edilmiş halidir...

esasen demek istediğim bu da değildi,

esasen neler demek istediğimi ben dahi kimsenin bilemiyor olması tamamen evrene atılacak suçlar kapsamındaydı...

bizlerse kendimizi soktuğumuz sefil çabaların içinde prenses pırıltısında ilerleyip, mor salkımlı evlerde sabah kahvaltısı özentisiyle iç çekebilen, yegane ruhlardandık...

Neydi ki bu kadar istediğimiz ya da neydi ki bu kadar kırıldığımız, herkes hayatı içerisinde ki yapabilirliğinin üzerinde, kendince o andan farklı ne yaşayabilecek ise, onu koparmaya çalışmıyor muydu bir diğerinden, sonrasında döneceği yerin aynı kürkçü dükkanına denk gelmesi, yaşadıklarına bir iç geçirip, hayal mi, gerçek mi onu bile bilemeyecek ölçülerde kendimizi kandırmalarımızın tarifsiz savunmalarıydı...

İnsan dediğin hep aynı tarife uyan tuhaf çıkıntılardı, bu çıkıntının boyutu dünyaya bakış açında ki farklılığına denk geliyorsa, yaşadığın tuhaf olaylar silsilesi saçmalıkların da ötesinde neye uyacağını bilemeyen bir anlamsızlıklar bütünüydü çoğu kez diğerinden farksız olduğunu haykıran insanın, diğerleriyle benzer davranışlar sergileyip, öyle olmadığına dair içler acısı söylemleriyse, oturulup da düşünülmeye değer bir şey ifade etmiyordu.

Evet çok kızgınım, evet seni bu kadar seviyor olmam bu davranışlarına maruz kalmamı gerektirecek boyutlarda değil ve seni karşılık beklemeden vaz geçerek sevdim ve öylece de kaldı, ne anlatabilecektin ki diye düşünürken, anlatamayacağın o kadar çok şeyin için de yer almak, yaşayamayacağın onca şeyin içinde boğuluyor olmak sonrasındaysa saçma bir fıkranın içinde boğazıma kadar küfre batmak, sonrasındaysa hep aynı vaz geçiş köprüsüne kesilen yeni bir bilet, geçip gitmek bana kalmış... En azından şimdi bile bunu başarabiliyor olmam, ruhuna tıkılıp kalmadan, soluklanıyor olmam dahi ruhumun üzerinde ki kasveti aralıyor.

Kent mevsimini değiştiriyor, yaşayacağım hayatın adını koymamak o kadar huzurlu ki, bahar yağmuru gibi inan, sadece tazelenmek için bu hayatlar, bu kadar çok zorlamak ve içinden çıkılmayacak hale getirmek için değil...

Neyse ki bitti şükür...

2010-04-21T11:10:00.000+03:00

'Bu her şeyden önce bir vicdan sorunudur. uyuşturuculara ilişkin yasa, insanların acısına sahip olma hakkını kamu sağlığının zorba-müfettişlerinin eline düşürdü; çağdaş tıbbın kendi görevlerini her bireyin vicdanına zorla kabul ettirmeye çalışması tuhaf bir çaba. resmi yasanın tüm melemeleri bu vicdan olgusu karşısında etki gücünden yoksundur: şu da bilinmelidir ki, ölümden bile daha fazla acımın efendisiyim ben. her insan fiziksel acının ya da açıkyüreklilikle katlanabileceği düşünsel boşluğun oranı konusunda yargıç, hatta tek yargıçtır.

bilincin açık olması halinde de, kapalı olması halinde de, hiçbir hastalığın elimden alamayacağı bir bilinç vardır, fiziksel yaşantımı bana duyumsatan bilinçtir bu. eğer bilincimi yitirdiysem, tıbbın yapacağı tek bir şey vardır, o da bu bilinci yeniden elde etmemi sağlayacak maddeleri bana vermektir.

sevgili eczacılık okulu diktatörü beyefendiler,

sizler huysuz ukalalarsınız: öncelikle göz önünde bulundurmanız gereken bir şey vardı; ruhunu yitirmiş olmanın acısını tatmış olanların ruhsal yaşantıya dahil olmalarını sağlayacak, zamana direnen eşsiz madde afyondur.

afyonun kesin olarak etki ettiği bir hastalık vardır ve bu hastalığın adı düşünsel, tıbbi, fizyolojik, mantıksal ya da ilaçlara ilişkin biçimiyle, her nasıl isterseniz, içsıkıntısıdır.

içsıkıntısı delirtir.

içsıkıntısı intihar ettirir.

içsıkıntısı lanetler.

içsıkıntısını tıp bilmez.

içsıkıntısını doktorunuz duymamıştır.

içsıkıntısı yaşamı yaralar.

içsıkıntısı yaşamın göbek kordonunu düğümler.

haktan hukuktan uzak yasanızla benim içsıkıntımı, cehennemin tüm pusula iğneleri kadar ince bir içsıkıntısını en ufak bir güven duymadığım insanların, tıbbi salakların, gübre eczacılarının, adaletsiz yargıçların, doktorların, ebelerin, tıp müfettişlerinin eline bıraktınız.

bedende ya da ruhta meydana gelen sarsıntılar, insan elinden çıkma hiçbir sismograf yok ki benim acımı tinimin yıldırımlar saçan acısı kadar kesin biçimde hesaplasın.

insanların hiçbir rastlantısal bilimi benim kendi varlığıma ilişkin sahip olabileceğim kesin bilgiden daha üstün değildir. bende olan ne varsa hepsinin tek yargıcı benim. ambarlarınıza dönün tıbbi kokuşmuşluklar, ve sen de, sayın bay yasamacı koyun, senin saçmalamanın nedeni insan sevgisi değil, bunu gerizekâlılık geleneğinden yapıyorsun. bir insanın ne olduğu konusundaki cehaletin, yalnızca insanı sınırlayarak gösterdiğin aptallıkla eşdeğer tutulabilir. umarım çıkardığın yasa dönüp dolaşıp babanın, ananın, karının, çocuklarının ve bütün torunlarının başına dert olur. şimdi yut bakalım yasanı.'

Antonin Artaud

2010-04-14T13:03:00.000+03:00

*
Sonrasında susuyorum
demek ki susabiliyorum.
demek ki susuzluğum geçebiliyor
kanamışlığım da...
öyle bir bekliyormuşum ki
kalakalmışlığım
tuhaf bir çaresizlikten ibaret gibi
bir şey yapamamanın acı kıyımı
lime lime
yinelercesine döküyorum tuzlarımı
belki de yenileniyorum
belki de yeniliyorum
belki de
kimin umurunda ki

Canım
en güzel yerlerime dokunuşundandır, canımın içerisinde ki çiziklerin
Canım
en güzel yerlerimi öptüğündendir şimdi bu korkularım
Korkuyorum elbet
belki de yeniden sevilemeyecekmişim gibi bu korkularım
seninle alakası yokmuş gibi yaparak
kaçıyorum
köşe bucaklarından
başka sözcükler arayarak geçiyor zamanım
seninle konuşabilmek adına tüm alfabe bir yürek olmuş
harfleri yan yana getirmeye çalışıyoruz
başka başka kelimelerden
anlatabilir miyim istediklerimi diye tüm çabam
belki de
kırgınlığım acımıştır dün
tavırlarında ki umursamazlığın, alıp götürüvermiştir içimde ki seni
taşımıştır en uzak diyarlara
biz alfabenin en umarsız harflerinden pek çok
kelimeler kurup
günü kurtarıyoruzdur
belki de
bu önemsiz hissedilişlerim geçecektir bir gün
belki de hiç böyle şeyler olmamış gibi
açacağımdır gözlerimi yeni günüme
bilemiyorum ki....

.

2010-04-10T15:09:00.002+03:00

*

Şu aralar;

orada olduğunu görmek bile yetiyor....

.

2010-04-08T16:59:00.000+03:00

kendi bencilliğinde pembeleşinceye kadar kavuruyorsun, sonra bırak kendi bencilliği ile pişsin, kendi hayatında, kendine yer kalmayacak seviyeye geldiğini anladığında ateşi kapatmayı unutma, biraz demlensin, kendi için bile bir şey yapamazken bu küçük soğan, senin gibi bir sarımsak için ne yapabilir ki, o yüzden soğuk servis ediyoruz, yoğurdu üflemeden yemiyoruz.

Afiyet olsun...

Yemekte rovaşata cilt II

2010-04-02T12:06:00.000+03:00

*
Bazı zaman
hayat karşına ne çıkarır bilemezsin
tıpkı bugün yaşadığım
sürpriz gibi ...

İtalikçe ...
Güzel cümleler kurarak ya da hayatı ve insanları çözmüşüz gibi yaparak, yaşanmıyor bu hayat;
en zavallısından, en tuhaf şeyleri yaşamışsan bu kendi zavallılığının sana kurduğu tuzaklardır.
Bir diğerinde arama yani...

2010-03-22T23:44:00.001+02:00

sessizliğim

en korktuklarımı ortaya seriyor gibi...

Bir defasında birine aşık olmuştum. Kaybolacağından korkuyordum, kaybolduğunda beni bekleyeceği yeri hiç hatırlayamayacakmış, onu hiç bulamayacakmış gibiydim.Beni sevip, sevmediğini düşünmeden bir günüm geçmiyordu, belki de cevabı olamadığındandı, hiç bilemedim, tek bildiğim mutluluğundaki yara izlerimdi...

"eğer doğru kisi ile çok erken veya cok geç karsilasirsanız, onun yanindan geçip gidersiniz."

.

2010-02-28T18:13:00.000+02:00

sen varken;

...

iflah olmaz bir aşık olarak

sana katılacağım...

2010-01-28T14:13:00.000+02:00

canımın en tanıdık yerlerine denk geldin

bundandır belki de

ezip

geçmelerin

2010-01-12T23:49:00.000+02:00

içimi acıtıyor bir yerlerin
nerelerin mi?

zaman saçmalıyor şu an
hatta kalabalık sustu
kan kusuyorum
beklenen gecikti
geciken kan revan
yaralı kuş
kanadı kırık
belki hepimizden daha yaralı
belki de suskun
gelmesen de
ben
insansız uçacağım
aşkların en yalnızlığına
gelmesen de
seni bekliyor olacak
bu kalabalık
sağ kurtulabilirsem
katılacağım bu şölene
belki de
sefilliğimin en gerçekçi halidir
çabalamamın tek sonucu

kimseye adayamadığım kafa karışıklıklarından....

2009-12-28T19:01:00.001+02:00

Ne olduğunu bilmediğim, anlayamadığım pek çok şeyden bahset bana, sadece konuş, uzun uzun anlat, soluk alma, anlat, anlat; dinlerim. Hayretler içinde bakıp, yine dinlerim, hiç susma, hep anlat, masallar uydur uyuyayım, uyanayım; konuşurken bulayım seni, hiçbir şey olmamış gibi dinlemeye devam edeyim. Sevdiğin şarkıların, güzel tınılarından bahset, sevdiğin filmlerin repliklerinden, kahkahalar atayım istiyorum, yakınlaş bana olur mu, kulağıma fısılda, hiç susma, hep konuş, benden bahset bana, nasıl güzel olduğumu anlat, nasıl iyi ve sevecen hatta ne kadar iyi yemek yaptığımı da anlat, anlat ki unutmayayım kendimi, sadece kaybolmak istiyorum yanında, senin bulacağından emin.

Kaybolmak, yıllarca yanı başında...

2009-12-26T22:49:00.003+02:00

Farkına vardığımda

suyu çoktan çekilmiş

denizin

tuzu

kumu

köpükleri

kokusu

ıssız

harap

yapayalnız

çaresiz

günlerden başka bir gün olmasını istemiştim uyandığımda, günlerden hiçbir güne uyanamamanın, tuhaf burukluğuydu boğazıma saplanan, evet konuşamadım, o kadar ki, o kadar konuşamadım. Sessizdi kelimeler bir de bitkin, yorulmuşlardı, biraz çay içirdim, üzerlerini örttüm, üşümemişler, sadece yorulmuşlar, artık çok yorulmuşlar. Çok acımış canları, çok yanmış ciğerleri, yanık et kokmuş, yanık saç kokmuş, kadın bıkmamış aynı şarkıyı söylemekten, bi siktir git, bi git demiş kadına, duymamış; söylemiş, söylemiş, hiç susmamış. Çok yalnızmış, oysa bugün doğum günü olmalıymış, sevdikleri çıkıp ona hediyeler almalıymış, çok kıskanmış bugün doğanları, doğacakları, başka şeylerde varmış kıskandığı, hiç anlatamamış, hepsi havada kalmış, anlattığında savrulup uçmuşlar, anlatamadıklarıyla kaçmış, kaçmış, çok kaçmış. Başka başka baharlar bulmak umuduyla, gökten üç yeşil elma düşmüş, hepsi çok kirlenmiş, hepsini yazar yemiş, kurtlanmış, ölmüş.

2009-12-20T18:34:00.001+02:00

Lili Taylor'la nerede karşılaşsam, sevinç çığlıkları atıp, ağlayasım geliyor. En son Public Enemies de karşıma çıkmıştı, bir süre kendime gelemedim.

Arizona Dreams den kalma bir hastalık, panik yapmayalım, gerçek hislerimi yansıtmaktan kıvançla dolar, mutluluklar saçarım.

2009-12-13T14:46:00.001+02:00

*
Düşün ki;
birisi var, hem şiir yazabiliyor, hem de şarkı söyleyebiliyor.
Bu, Dünyanın başına gelebilecek en iyi şeyden başka ne olabilir ki...

x: Neden bu kadar küfrettiğini anlıyorum şimdi.
y: Bende kadınlara olan tutumumun Bukowski den kaynaklandığını düşünüyorum.
x: Allahsız

.

2009-12-10T16:17:00.000+02:00

Tüm sınırlamalar kişiyi mutlu kılar. Görme, etki ve temas alanımız ne denli dar ise o denli mutlu oluruz; ne denli geniş ise o denli sıklıkta kendimizi azap içinde ya da ürkütülmüş duyumsarız. Çünkü bu alanla birlikte kaygılar, istekler, ürkünç şeyler de çoğalır ve büyür...

Schopenhauer

2009-12-08T17:37:00.001+02:00

suskun gecelerin, çoğul katkılı yalnızlıkları, belki de ciğerlerimden de temiz sayfalarımda,
ellerimden de temiz dişlerimi etine geçiremediğimdendir. Nedir, ne değildir; tabi bilemiyoruz,

neyi, nedenini, nasılını

bilebildiklerimiz de ders başlamadan en ön sıralarda aldığımız yerlerdendir,

diye düşünüyoruz.

susuyoruz

sarılıyoruz

konuşamadığımız masalarda

sigara içiyoruz

üçünün bir araya gelebildiği fincanlarda tekliğimizi yudumluyoruz.

Konuşmalar

kahkahalar

bir gün öncesinden papazkarası

boş bardaklar

biraz tuzlu fıstık

etine geçiremediğim dişlerim

soluk beniz duvarlar

yarım bırakılmış ben

hiç yaşanmamış sen...

hepsi bu

2009-12-03T21:29:00.000+02:00

Esas yanılgı;

tanrının biz olduğu gerçeğiyle baş edemeyişimiz.

inancın, her geçen gün zedelenmesi ise;

kendimize olan yabancılaşmamızın ironisi...

2009-11-26T11:55:00.000+02:00

boş kentler, hava kirliliği, ağır travmalar, yolculuklar, perişan sokak köpekleri, ağır aksak yürüyen ben, koşar adım uzaklaşan sen; bayramın, büyük baş kellesine yaklaşan bıçağın ucundaydı, sen Güney Ege ye yaklaşırken, ben bunun bir pilotaj hatası olduğundan bahsedip, insanları sakinleştiriyorum.

Darmadağınım lakin yaşayabiliyorum, şunu bilmelisin ki şu an nefes alabiliyorsam aynı şeylere tekrar maruz kalacağım anlamına gelmiyor ve seni dilimlere ayırıp, duvarıma asabilirim. kurutulmuş gıda iyi bir şeydir ve geleneksel bir eylemdir, yer yer kadınların genlerine has geleneksellik hücreleri şeklinde baş gösterse dahi uzatamayacağım bu mevcudiyetten sıkıldığımı bildirmek isterim, saygılarımla

Bayramlardan, toplu aile sözleşmelerinden ve saçma zorunluluklardan nefret ediyorum ve ekliyorum; bir kuşta sevebildiğim özelliklerden biri; milliyetlerinin olmaması, ikincisi ise hudutlarının;

bir kuş kadar olamamak, insana özgü en basite indirgenmiş aşağılıklardan biri sadece....

2009-11-19T14:03:00.000+02:00

Bir kahvaltı sofrasının anatomisini çıkardık, filmlerden özetler geçtik, replikler sıraladık, rubailer düzdük, söylemek istediklerimizi ekmeğimize sürdük, yiyemedik; biraz daha çay, açık olsun lütfen. Bende seni çok seviyorum, seni severken bitirmek istiyorum, kızarmış ekmek, yeşil zeytin çok güzelmiş, havalimanında dans eden sevgilisini izlerken, uçağını kaçıran bir adam vardı, hangi filmdi, hani şu sürekli konuştukları, yanına oturacağım, sana sarılmak nasıl bir his biliyor musun, sadece çok tanıdık olarak ifade edebiliyorum, hayatım boyunca çok tanıdığım bu adama sarılmak istiyorum, ağlarım bak, peynir çok güzel değil mi, Ezine sanırım, unutamam ki, bitemez ki, bir de Şibumi çocuk romanı değil mi? Şibumi yi beğenen birisi Olasılıksız ve Empati ye hayran kalır, Görünmez Canavarları okumalısın, Günce de olabilir olmadı Gösteri Peygamberi, diğerleri safsata, çok korkuyorum, sanırım sensizlikten, kurumuş sosis ve kaşarlar için üzgün olduğumu söylemiş miydim, toplanamayan bir kahvaltı sofrasının buruk yalnızlığına eşlik ettim, çatal bıraktığın gibi, peynirde diş izlerin kalmış, dudaklarımda öpücüğün, ellerimde kokun, saçlarımın arasında nefesin, bulaşıkları yıkıyorum, her şey bir önce ki zamana ya da başka bir hayata aitmiş gibi, her şey çok uzakmış gibi, sen yine varmışsın ve az sonra arayıp, beni ne kadar özlediğine dair uzun uzadıya soluklanacakmışsın gibi, bu kahvaltı sofrasından bir ömür çıkardı ama topladım.Ben de seni çok seviyorum.

nokta

2009-11-17T00:17:00.001+02:00

bir soru, bin cevap

şanşlı mıyım ki?

Ruhuna vurmuş dalgalar gibi,

benekli balinalardan da olabilirdi ( çok şanslıyım bebek.)

...

melankoliye sıçtığın an...

acımasız çaresizliklerle yalpalanan yazarın vahim durumu,

leblebi?

gaz yapıyor.

2009-11-17T00:08:00.000+02:00

Diğerleri gibi değil,

her seferinde olanlar gibi ya da parçalanmaya yüz tutmuş ziyanlıklarımdan da değil.

Sesin yankılanıyor kulağımda, yıldızlara bakıp yürüyorum, sen üzerimde gibi, sonra sesin, sonra gözlerin; sonra saçmalıyorum yaşarken, evet yaşarken saçmalayabiliyorum. Utanmalısın diyor biri, diğeri kime ne bundan diyor, ne için utanacağımı bile unuttum, hiç olmamış gibi, hiç dememişim gibi, hiç sevmemişim gibi olabilir mi şimdi, hadi canım sende diyor diğeri, hadi canım sende...

Kaosun içerisindeyim, nasıl huzur yüklenmiş iyotlar, zerrecikler, hücreler; ayrılıyorum, ayrılıyor gözeneklerim, bütün gece sana bakıp yürüdüm. Gözlerimi biraz daha kıstım, sana ayrıldım, saat çaldı, kirpiklerimde okyanus rengi bir mutluluk, hiç bilmediğimden hemde... Hiç bilemediğimiz mutluluklardan, yaşamayıp da, yaşamaya adadığımız...

2009-11-14T11:54:00.000+02:00

hayat;

saçmalamaları mızın bütünü...

2009-11-13T09:39:00.000+02:00

hiçbir şey bilememek gibiydi, bilemeden yıkmak gibiydi ne varsa, hiç bilemeden, bilemedim diyebildim, nasıl bitti ben de bilemedim, birdenbire oldu, birden bilemeden bitti işte, geri dönülüp, bakılacak bir şey miydi onu bile bilemiyorum, tek bildiğim hissettiklerimdi, kim ne kadar haklıydı işte bunu bilemedim.

2009-10-28T13:47:00.000+02:00

*

camdan baktığımda,
sanıyorum ki
akvaryumda ki
meleğim
,
susuz
kupkuru
duru

camdan her baktığımda
hep aynı

.

2009-10-21T14:32:00.000+03:00

Sıkıcı geçen pek çok günün ardından, eteğim buruştu sanki, kulağımda çağlayanın sesi, sana ne ifade ediyor önemsiz, uyunamayan gecelerin ardı toprak kokan eller gibi biraz yorgun sanki biraz da kirli, evet ben de seni seviyorum, sadece boğazıma dizildi lokmalarım, kusamadım. Başka sorunumuz da yoktu, biraz yorgunum, bahara veriyoruz, biraz kırgın, o tamamen kişisel problemlerimden ötürü, biraz da açım, sana açım, sana susadım, sana kanıyorum, tarif etmek gerekirse kulağımda musuki, bilinçsizce yürüyor gibiyim, ritme uyuyor adımlarım, denizin sesini duymadığıma hayıflanırken, Beth in daha iyi geldiğini düşünüyor tüm algılarım, fotoğraf için pek çok güzel zamanı kaçırdığıma mı, seni beklediğim zamanlara mı, yoksa bozulan kimyama mı yanayım, neyse ki geçebildiğini hepimiz biliyoruz, her seferinde daha kolay oluyor, sonrasında hissizliğe bırakıyor yerini, yavaş yavaş damarlarımdan çekiliyor kanın, kendime kalıyorum.

...

2009-10-21T12:22:00.001+03:00

*

bir önceki güne dair hiçbir şey yok.
tuhafım.
düşündükçe, kırılıyorum.
düşünmemeyi tercih etmek ise kendim için yaptığım en iyi şeylerden biri.
hayat, gereksizlikler bütünü...
ve kayıtlara geçmesi açısından yazıyorum, kırgındım şimdi hiçbir şey.

2009-10-19T14:49:00.000+03:00

bilmiyorum, bilemiyorum.

Hayat...

Bazı Norah Jones dinler gibi duru ve sakin

bazı Yasmin dinler gibi kanata, kanata

sadece tuhaf...

Portishead dinlerken yürümek gibi, yürürken sevişmek gibi, su birikintisine basmak gibi, bir bankta oturup nefes almak gibi ya da hiç biri,

anlamsız sadece

anlamlandırma çabalarım yüzünden çevreye verdiğim rahatsızlıktan ötürü yarabbi şükür!

Chris Rea nın sesini çok sevdiğimi söylemiş miydim daha önce ya da Janis Joplin tutkumdan bahsetmiş miydim, Deep Purple ı duyduğumda tüm ergenliğim geçiyor yine damarlarımdan söylemiş miydim hiç?

Bende hatırlamıyorum.

Neyse işlerin çoktur şimdi senin, bunları başka bir zaman ve planette konuşuruz.

Bu bilog çok miktarda sitem yüklenmiştir, savulun!

2009-10-08T19:43:00.001+03:00

konuşuyorduk da, birden bire demişim, sonradan farkındalık yaşıyorum.

kayıtlara geçmesi açısından,

bazen, üzülmek için yaşıyor gibiyim.

bazen de kendim için.

arta kalan hep gereksiz ayrıntılarla doluyor,

kendimi üzmeyi seviyorum.

şimdilerdeyse çok mutluyum,

rahatsız olacak kadar hemde...

Bir de şu anı sorsan,

içinde boğulmaya yüz tutmuş bir boşluk,

miskin, uyuşuk ve senden kalmayım.

kayıtlara geçmesi açısından, saat 19:39 itibariyle gökyüzü yer yer pişmanlık bulutlarıyla kaplı ve sağanağına tutulmuş bir salak görürsen, kolundan tutup kaldırmayın, muhtemelen kendi seçimi.

2009-10-06T12:21:00.000+03:00

Tırmanır gibi geceye,

belki de heceye...

Ne önemi var ki...

Etraf bomboş sanki,

ya da ben,

bomboş gibi,

oysa kanıyordum az önce,

içimi boşalta boşalta.

Nedense İspanyolca konuşan kadınları pek sevmiyorum, esasen İspanyol filmlerini seviyorum, ama kadınları çok kalabalıkmış gibi geliyor, İspanyolca onlara kalabalık hissi veriyor gibi duruyor nazarımda... Heh, insanlık için bu önemli bilgiyi sizinle paylaşmaktan gururlandım, az sonra geçecek.

Dedim ya, kadının ağzında ki kalabalıklığı sevmiyorum, ruhundan taşıyormuş gibi konuşuyor.... Zaten zor hayat, İspanyolca daha da zorlaştırıyor.

Karanlık bir sokağa yakışan kadın silueti gibi olmalı dünya ya da her hangi bir planet, öyle şuursuz bir sadelik ki, dinginlik hissi verdiğini de kabullenmeliyim, ellerimin etrafı boş gibi, üzerinde yıldızı olmasa, düşecek gibi ya da bulutların içine saklanmış uzaylılardan görmeyi umut ediyorum bende, bir fincan çay daha alsam geçecek biliyorum, lakin geçirmek gibi derdimiz de yok, zencefil güzel bir baharat, bahçemize de ekiyoruz, sonra başka çiçekler var, varlığıyla şans getirenler filan, insanoğlu ne meraklı bir şeylerin ona şans getirmesine, tekrar Şaman hayatı yaşamak isterdim, oysa hiç yaşamadığım bir hayatla ilgili ön görülerim dilden kaynaklanıyor diyor sevdiğimiz adam, dil bizi, bizden soğutuyor, belki de... Belki...

Sadece özledim demek istemiştim.

2009-09-24T23:53:00.000+03:00

* hayat;

bayramın birinci günü Pazartesi' den başlamalıymış gibi tuhaflamıştı ve sonrasında...
bir söz dahi anlamına gelip, ayrı düşebiliyordu
oysa
hayat yine yapacağını, yapmış
kıs kıs gülmekteydi
derken
vs.
vs.

2009-09-24T23:04:00.000+03:00

Bazen kişi;

kendisini çok önemli görebilir

oysa ki

bir iş konuşmasının üzerine gidebilecek kadar değil

oysa ki

açılan telefona denilen o kelimenin yanında

ezildiği kadar değil

işte o zaman kişi hissediyormuş ki

ona ne denirse densin

düşündüğü kadar önemli de değilmiş

olmayacakmış da...

aynı ses tonunun başkası için, aynı dudaklardan çıktığını duyduğunda

hissedebileceğin ne varsa

oymuşsun

nokta

2009-09-24T00:37:00.000+03:00

*

ani mevsim değişikliğindendir değil mi?
ansızın burnuma çalınan kokunun hanımelini andırması
yahut
tadının, dudaklarımın içerisinden, içerilerime dökülüvermesi,
ani bahara girişinden, belki de sonu olduğundan mevsimin
belki de bilemediğimiz her şeyden,
bilmek istemeyeceğimiz diğerleri gibi
pek çok şeylerden
zira
sen doluyorsun odama
ben korkuyorum perdeyi aralamaya
sebepsiz
belkide
parmak uçlarımın klavyede dolaşmasını sevdiğimden onca söz
belki de dedim ya
bir kahve daha alır mısın
bir sigara daha içsek
ben yine içmediğim günlerden bahsetsem
sen ne kadar keyifli olduğumdan
sigaramı yakar mısın
söyleyemediklerimi üflemeliyim yüzüne
seni sevmelerimi
seni özlemelerimi
yanımda ki sen
yaksın gözlerini
söndürelim kül tablasında
sonunu bilmek gibi
belki de bilememek gibi
hissettiğim gibi işte
her ne varsa
mevsim değiştiğindendir, diyelim
sebepler bulalım
çözümleri olmasa da olur
sebepler yaratalım
sonra aman diyelim
hatta uzata uzata diyelim ki
kapının ardında hep ben olayım
ben açayım
her akşam sana kapıyı...

nokta

iki parmağımın arasında ki yıldızları sevmek gibi
sana doyamadığımı hiç söylemiş miydim
noktadan sonra ya da önce ne fark eder ki

.

2009-09-22T14:21:00.001+03:00

izninle bilog

last fm, my space 'i yasaklayan zihniyetin taaaaaaaaaaaaaaa a.q. ulan bir keyfimiz var, onun da içine ettiniz.Biloglar da görünmüyor zati...

sonra,

göt lalelerine tonlarca para verip de alt yapısını düzeltmeyip, başkalarına suç bulan zihniyetin taaaa a.q.

Dila nın bedeni Bursa da bulundu farkında mı bu insanlar, nasıl bir lanet olasıca memleket burası...

çok sıkıcı zaten her şey...

2009-09-21T01:49:00.002+03:00

*

bazı zamanlar
zor olur,
nedensizdir
ya da
nedenini anlatmaya
yorulduğundandır
her şey
evet
bildiğin gibi yine her şey
her şey ayrı yazılırken
eve tek başıma dönmek istemedğimden
şimdi uyuyamamalarım
sonra
yokluğunun, varlığının
arasına giren virgülden de olabilir
ya da bir harf değişikliği
her şey sonlanır
baş parmağımla
işaret parmağım arasında ki
yıldızım kayar
ben bir dilek tutarım
ömrümü sana bırakır
atlarım
çok acıdığımdan hepsi
yalnız eve dönerken oldu
ben de bilemedim
-da yı ayrı yazdığımdan da olabilir,
bak bunun gibi
şimdi misal
olsan yanımda
çırılçıplak kalsak
sonrasını düşünmesek
ne de olsa
ilerleyen zamanlarda bu günlere gülerek
geçireceğimiz çok zamanımız
olacak
sahi
olacak mı?

ben küçükken pilot olmuştum
kimse inanmamıştı

şimdilerde
seninim
kimsenin umurunda bile değil
çok sevgiden olsa gerek
hepsi yalnız döndüğümden eve
hiç bu kadar korkmamıştım
hiç bu kadar yalnız eve dönmemiştim
hiç

.

2009-09-10T11:28:00.002+03:00

*

Önce;
ebeveynlerimiz, bize hayat verdiklerini düşünerek, tanrıya soyunurlar.

Sonra;
bizden, onların hayatlarını yaşamamızı isterler.

Ta ki;
kendi hayatımızı seçip, şeytan olmaya soyunana dek...

*

2009-09-08T01:24:00.001+03:00

*

Yağmurdan sonra ki
toprak kokumsun,
doyamıyorum
çekmeye içime...

*

2009-09-07T13:53:00.002+03:00

*

Ne kadar zaman önceydi ya da ne kadar şimdiydi.

Uzun uzadıya konuşmaların arefesinde gibiyim, bunu çok istediğimden, yahut bahaneler bulduğumdan ya da sebep bulamadığım onca şeylerden her biri için, uzun uzun konuşmalarım sensiz.

Bazı zamanların kahredici dakikalarına takılırım. Tik, tak, tik,... devam eder dururuz, önce yelkovan, peşi sıra akrep en son ben... Bazı zamanların kahredici yalnızlığına ritm tutarız, alışır kulağım, duymayız, tik, tak, tak... sessizlik. Düşmüşüm.

Atladığımı kim gördü ki? Kim bilebildi, sen mi? Atlarken gözlerindi son gördüğüm, şimdiyse bekleyişlerim, hissettiğim. Zamanın içinde tıkanmışken, lavabo açacağının iyi olabileceğini, ikimize de iyi gelebileceğini düşünmüştüm, sonra kimyasalları sevmediğim aklıma geldi... Ah bir LSD olsa değil mi, ne iyi giderdi, beynimize kristaller yerleşirken, doyasıya severdim seni, sen de beni.

Notun hala cebimde, ben de...

.

2009-09-04T01:06:00.000+03:00

2009-08-25T16:18:00.001+03:00

anlatmak istediğini anlatamayıp da,
bu kadar çok yazabilen başka bir insan var mıdır bilog?
üzüldüm sadece...

2009-08-25T14:23:00.003+03:00

Sorunsuz olduğunu düşündüğüm zamanları düşündükçe;

incitilmek için ne denli kahredici ızdırap çektiğimi, bu ızdırap ve incinmeler için fırsat kolladığımı anlamlandırmaya çalışmak, çok manasızlaşıyor.

Çünkü, ben böyleyim.

Sevecek birini bulamadığımda, kendimi sever; nefret edecek birini bulamadığımda da kendimden nefret ederim. Sonralarıysa birilerini arayıp, bulmaktan vazgeçip, bütün hissel yoğunluğumu kendime aktarırım.

Ta ki;

Sen çıkıp da, beni bozkırlardaki bulutlara götürene dek...

Kendim için daha olağan ve düzgün adlandırılabilecek ilişkiler bulabilir, daha ortalama bir hayat sürer ve insanların olağan hayat akışlarını değiştirmeyebilirdim. Evet, ben bu şekilde bir hayat sürebilirdim.

Üzgünüm kendim ve üzgünüm senim...

Sen olmasaydın, ben hâlâ ( a şapkalı, daha bir ağırbaşlı ) kimilerine doğal gelen ortamımda, soluk alıyor olacaktım.

Şimdilerdeyse;

Seninle; ne kendi tadıma, ne de senin tadına doyamıyorum. Bunu yaşayabilmek nasıl bir histir, anlayabilir misin okuyucu?

Anlamak için uğraşmıyoruz zaten, sen de uğraşma okuyucu; anlamlara boğulmaktansa, olabildiğince yaşamak daha manalı görünüyor şimdilerde...

nokta

2009-08-20T00:41:00.002+03:00

*

kıyına vurduğumdan beri
hangi enkazdan kalmayım
bilemeden
sadece entera
basıyorum...
belki bir şiir olur
kalırım;
gözlerinle, dudaklarının arasında
bir yerlerde
belki de
teninin en tuzlu yerinde
enkazdan kurtulmamın şerefine
imgeler dizeriz ipe...

hepsi sağ kalmamın şerefine.

.

2009-08-16T03:54:00.002+03:00

.

gece
biz gelene kadar bir daha düşünür.
vapursuz bir şehirde yaşamak istemediğimden sanırım her şey
yahut nedenini bilip de diyemediğimden
belki de
geldiğinde,
bildiğindendir
üzerimi örtecek olanın, sen olduğunu

ibadet etmeye devam ediyoruz
başım üzerinde hep secdede...

bende seni çok seviyorum.

.

2009-08-15T01:38:00.002+03:00

uyurken;

sana sarıldım biraz,
sana boğuldum biraz,
sana susadım biraz,

kana, kanaya içtim
doyamadım biraz...

sonrasında
ışığa çevirdik bebeklerimizi
cümleler kurduk ciğerlerimizden
dans etmiştik değil mi
uçarken...

seviyorum
yanında kanat çırpmayı...

hepsi biz uyurken soluklanıyor.

sevgilim, uyuyalım mı şimdi.

2009-08-07T16:07:00.002+03:00

İnsanlara nasıl olduklarını soruyorum, tek ihtiyacım nasıl olduğumu anlatmak. Bir diğerinin nasıl olduğuyla ilgilenmek kimin umurunda ki, herkes içinde ki zehri akıtana kadar bir diğerini kullanıyor. Kağıt mendile duyduğum ihtiyaçtan hiçbir farkı yok gibi, sadece şimdilerde.

Önce cama bakıyorum, sonra yanıp, sönen ışıklara, sonrada yirmi yedi ağustostaki iki aylı gecemize, usulca sana dönüyorum ve "nasıl bir mucizenin kucağındayım, hala çözemiyorum" diyorum.

Astronot kıyafetiyle yüzmek ise insanlığın başına gelebilecek vahim bir olay gibi gözükebilir ama daha da vahim olanı; haşema denen muşamba ile denize dalan insanın şnorkel takımı ve paletleriyle denizin dibinde neler gördüğünün hayalini kurmak.

İşte bütün gün bunun hayalini kuruyorum.

2009-08-07T11:13:00.002+03:00

Ve tanrı yerine, güvenlik kameralarıyla gözetleniyorduk...

Ve şimdilerde ben,
buhranın güzündeydim,
keyfime doyamıyorum....

.

2009-08-05T12:07:00.002+03:00

Kırılıyorum.

Neden olduğunu bilmeyip de, gözlerinin içindeki suçluluğu ya da anlayamadığını bildiğimden, haklı bir şey yapıyormuşum gibi etimi acıtıyorum.

Gözlerinin içinde gördüğümü sen de görseydin, benden daha da çok aşık olup, daha çok acı çekebilirdin ama bu hazzı sana bırakmayacak kadar kötü olabilirim. Ne kadar kötü olduğumu düşünüp, sıcaktan sırtıma yapışan şeyin sutyenime ait kancalar olduğunu fark etmem uzun zaman alıyor. Etime batıyor, soyunmak istiyorum. Ana dilini konuşmayan insanlar arasında kaybolmuşluk hissi gibi, bu hissin nasıl olduğunu bilemesem de, sutyenimin bana bunu hissettirmeye çalıştığını anlamayacak kadar salak olmayışım, tamamen benim suçum.

Sokak arasından çıkan denize atlamamla, suya dalmam bir oluyor. Nefes almak için yüzeye çıktığımda, deniz altıymışım gibi ağır aksak bir gurur taşıyorum. Kendimi Sudan da bulmuş olmama şaşırmadan yüzüyorum, yüzüyorum.

Başka bir coğrafya, belki de denizi yok ya da hiç görmediğim okyanusun beyaz köpüklerine eşlik eden ihtişam korkusu, aklımda gözlerinin içindeki küçük çocuk var. Baktığımda aşık olduğum, kaçamadığım çocuk, nasıl sevecen ve nasıl düşünceli, kimin umurundaki...

2009-08-04T01:54:00.002+03:00

*

izlerime
tanıklık ediyor gece

sustum

sana uyanacağım sabahların
gece yolcusuyum
ağır
aksak
hatta korkak

şimdi

hücrelerimi kanata kanata
usulca karışıyorum
sabahıma

.

2009-08-01T23:10:00.005+03:00

*

belirsiz karalamalardayım
bir bira bedava
sen de gel...

şimdiler

karanlık merdiven
ucu aydınlık
kaç basamak
bilemediğim...

*

bir adam
içimdeki boşluğa
atlıyor
beraberce
boğuluyoruz...

*

rüyalarımın sahibini
buldum...
ya
o beni...

*

ruhumdaki acı
etimde
yıldızımda
parlıyor....
yaşadığımı hissediyorum
yıldızım parlıyor.

*

aynı gezegenin
çarpık ruhları
mutlu musunuz
bizi bırakırsanız
belki daha mutlulaşır
sahip olamadıklarınız...

*

şimdi nerede yatsam
sabah sana uyanıyorum

*

şimdi nasılsın diyor
üzgünüm az diyorum
gidiyorsun
az çoğalıyor
senden sonrası büyüyor
ne yer
ne de gök
taşıyacak hiçbir yer
bulamıyorum
gel artık
özledim.

*

ansızın dans ediyoruz
geceler
küçük ateş böcekleri
şehri terk etmenin haklı gururunu taşıyordum
kaldığımdaki yalnızlığımda...
ansızın sarılıyoruz
ansızın dalıyoruz dağınıklığımıza
sonrasına varmadan
şimdi de öldürüyoruz kendimizi
hapsederken bedenlerimizi
önce ben diyorum
sen atlıyorsun
gözlerin kalıyor ardında
bir de ben sonunda
geliyorum sonsuzluğuna

aç kollarını bebeğim...

*

TAK.

2009-07-27T23:32:00.001+03:00

yanı başın...

.

Tam da olması gereken yerindeydik, ne geçliğimiz, ne de erkenliğimizdi mevzu....
Mevzu, geçen zamanın ardından bize kalana sığındığımız,
biz...

Kime geç, kime erken bilemeden sarılıp da, tutunuşumuzdu yarınımıza bıraktığımız.
tam olmamız gereken yerdeydik,
biraz daha ağır yürüyorum belki de,
belki de dolu dizginim
tam olmam gereken yerde...

.

2009-07-27T23:23:00.000+03:00

Belkide bilemediğimdendi...

yahut,

bildiklerimin savurduklarıyla yetinemediğindendi...

ya da

her ne ise, öyleydi...

Şimdilerde uyanmak isteyişimizdi güne

güne dair ne varsa,

yanımda hissettiğimin, terime karışan tuzuydu.

Belkide ıslak saçlarıydı

tellenirken parmaklarımın arasında

kopamadığımdandı, tek gerçekliğim.

Bu da bana yeteniydi.

Gerisi

yalan hayatların içindeki

kaçışlarımızdı birbirimize...

Konuğumdun sonuma...

nokta

2009-07-16T00:40:00.002+03:00

*

sana dair;

...Soğuk yalnızlığıma değil de,
bu denli hissedip de...
kalan yalnızlığımadır,
bu çığlıklar ...

.

2009-07-15T17:10:00.002+03:00

*

Hoşça kal; deyip, demeyeceği....

Belki de tek bilmek istediğim buydu. Belki de insan, hep korktuklarını çağırıyor, belki de yok oluşunu ayinleştiriyor. Belki de insan ne anlamak isterse onu anlıyor.

Tuhaf değil mi?
Ben de değeceğini düşünmüştüm.

Oysa, konumuz hep başkalarıydı; hep başka hayatlardı;
kendimizin ki;
başka bir hayata...
belki de başka bir bahara...
Kaç hayat kaldıysa tüketebileceğim;
hepsini kendime adıyorum,
adını da "fuck off" deyip, ünlemi başa alıyorum.
Sonra duymadım deme, blog.
Sana da hoşçakal, her ne isen...

.

.

2009-07-01T10:32:00.003+03:00

“Kazanmak ya da kaybetmek değil, var olabilmek ve kendin olabilmekti önemli olan...Bilemediğimiz savaşlara dahil edildiğimizde ve çokça üzüldüğümüzde birileri tarafından, her defasında incitildiğimizde...

en çok kahkahalarımız geliyor kulağıma bir de hep var olacağına olan inancım... “

2009-06-21T16:06:00.002+03:00

Kafamın içindeki sese sabitlenen endişeli halime alışmış gibi görünüyorum. Esasen endişe değil de; dün, hiç susmadan konuşması, tuhaf çağrışımlarıyla beraber, etrafımda gördüğüm her objeye bir anlam yüklememe sebep oldu, bunun yanı sıra da sürekli arı vızıltısı duyuyormuşum gibi ürkek bir halde, her an koşmaya başlayacakmışım gibi bir gün geçirmemde extra patates cipsi gibiydi.

Kabusa dönüşebiliyor, bazen de bu kadar çok insanın neden bu kadar çok anlatılacak şeyi var ki dedirtebiliyor ya da yürürken mırıldandığın şarkıya uydurmaya çalıştığın adımlarım dolanacak gibi oluyor ama bu başka bir sıcak yaz gününe bürünüveriyor, ve yine çok düşününce, her şey eskisinden daha anlamsız ve manası içine kaçmış gibi geliyor. Sürekli aynı şeyi düşünüp yabancılaşmak ile aynı kelimeyi defalarca tekrarlayıp yabancılaşmak arasında hiçbir fark kalmıyor.

Bunca şeye gerek yok der gibi bakan gözlerim, kimseye hiçbir şey anlatmıyor mu, ne dersin bilog? Yahut fotoğraflarıma bakıp, anlamlar çıkarmaya çalışan ucubelerin gözlerini oymak istemem, kişisel isteklerimin gereksizliğinde bir numara oluveriyor. Ne kadar çok ucube var ve hepsi haşlanmış mantar gibi insanın bir tarafından koparılmışcasına kaygan ve morumtırak duruyorlar. Mide bulandırıcı.

Hayat bu sıcaklarda daha da boktanlaşabiliyor.

Ne ayıp hayat, hiç yakıştıramadım sana.

2009-06-19T19:17:00.004+03:00

Rahatlığımsa;

bilmediğimdendi,

son paragraftaki cümleleri...

sadece

c ü m l e l e r d i

2009-06-11T17:29:00.002+03:00

Tarif edemeyeceğim bir şeydi diyebildiğimi hatırlıyorum, yutkunurken. Yutkunduktan sonra dudaklarımın arasından çıkacak ilk sese kadar geçen zamana neler sığdırabildiğimi bilmek istemeyeceğinden ya da neyse deyip, arkamı dönüp, adımlarımı saymaya başlamadan önce , avuçlarıma düşen tuzları tutamayacağımı bilmemden dolayıydı bu ziyan travmalar.

Kapı zillerinin, insan isimlerini taşıyan ağırlığıydı sanırım kentteki vakurluk ya da adımızı taşıyacak hiçbir şeyimizin olmadığındandı havadaki bu nem. Bilemeyip de, anlamlar yüklemeye çalıştığımız onca şey gibi az sonra hiçbir öneminin olmadığını kendimize yutturmaya çalışıp, unutulmaya layık şeyler listemize birinci sıradan giriş yapıyordu.

Yine manasızdı, anlamını yitiriyordu her sıkıntı, sese yahut yazıya dönüştüğünde, savrulup da koparcasına uzaklaşıyor, ardına bile bakmadan havaya karışıyordu...

Hiç yazmadığın mektupları okuyor, hiç konuşamadığımız iş yerindeki aptal insanlardan bahsediyordum. Mahalle bakkalının tuhaf bakışları altında göz altına alınıyormuşum hissiyle bir sigara daha yakıp, gelmeyecek su faturalarımızın ödenmemiş makbuzlarını çekmeceye yerleştiriyordum.

Tarifsizlikti işte; anlatmaya çalışmamak yapabileceklerimin arasında en mantıklı olanıydı. Bende çok mantıklı davranan birisiydim duygularıma karşı bütün koşullar hazırken hayata karşı, tutunmadan yaşamayı seçiyorum.

Sen ellerimi tut, ben gözlerimi kaparım.

2009-06-01T12:37:00.002+03:00

Ne sanmıştın?

Önümde duruyordu, görmezden gelen bendim.

Hakikatle irkilmek yahut senin de gitmek istediğin yerlere karşı duyduğun hislerle bütünleşebilecek düzeyde duygular beslemek ya da anlattığında, tozmuşcasına savrulan iç sıkıntılarının beyin hücrelerini ele geçirmesinden de farksız değildi.

Esasen olan neydi bilemediğimden değil de, kabak gibi sonunu gördüğüm labirentte, önüme çıkması muhtemel yüksek duvarların çaresiz çekiciliğine kapılmış kobay faresinden bozma, hisli bir maymun astronottum. Maruz kaldığım duygu silsilesini anlatabileceğim cinsle hiç tanışmış olmamamı da şahsıma gösterilmiş bir lütufmuş gibi havada karşılayıp, yan labirente yollamıştım.

İnandığım şeylerden, aldandıklarımı çıkardığımda kendime olan inancımın sarsılmaz abidesi Mayalardan kalmış da, az sonra gerçekleşecek medeni insan tarumarından habersiz göğü kucaklıyor gibiydi.

Ben de bi bok anlamadım. Neyse...

Başlangıç alametlerinden bir kaçıydı, bekliyoruz sabırsızlıkla...

Yaşanması gereken zamandan önce yaşanılmıştı yanlış olan ne varsa, doğru olanlar ise zamanı kovalamakta.

2009-05-27T12:08:00.001+03:00

Güzel olanıysa, kimilerinin parayla satın alabileceği rüyalarının olmasıydı. Yoksa öyle, tuhaf ve saplantılı bir adamla birlikte olma ihtimalim olabilir miydi? Bende sanmıyorum. Yanılsama yahut rüya gibi bir şeydi, geçti.

Ruhuna bulaşmış hastalığı ben iyileştiremem, yapabileceğim en mantıklı şey; senden fersah fersah kaçmak olacaktır. Merakının başlamasıyla, bitmesi arasında ki günlerde, hiç haz edemediğimiz insan tipine giriyor olmanı göremeyişimiz, tamamıyla benim seni nasıl görmek istediğimle ilgili bir durum. Kendimi ve başkalarını suçlamayı bırakalı çok olmamış mıydı. Keşke bırakmasaymışım, ehueheueh. Ay ne kadar içten ve komik bir kişiyim. Heh sick.!

Soldan sağa bebeğim iki harf eski dilde su ..

yukarıdan aşağıya cicim iki harf eski Mısır lı tanrı ..

her yönden bebeğim üç harf kalbinde başladığını düşündüğün, kıçında sonlandığını anladığın duygu şaşkolozlaması ...

Kızıl ötesi bir yalnızlığa bürünürken etraf, senin önem verdiğin değer cinsi bu galakside geçmediğinden mutluyum. Aynı galaksiden olmayışımız ise paha biçilemez bir his.

Neyse biraz Ursula okumak iyi gelecektir.

2009-05-22T14:13:00.000+03:00

Düşündükçe tiksindiğimden sadece, üzgün müyüm? Belki aldandığım için, belki de söyleyemediklerimi her gün kendime söylediğim için ve esasende için için...

Değer mi? Kime değmiş ki, şimdiye kadar.

Ruhumu yahut diğerlerini suçlamayı bırakalı çok olmuştu, büyümüş müydüm?

Sanmıyorum, bunları bilen bir çocuk olmak yine en güzeli ya da bana vermediğin çiçeklerin kokusunu duymak ya da tek kaygım gri gömleğinde kalan tuzum.

Hepsinden de öte mucizevi bir kalabalık yaşıyor yalnızlığım; panayırda harçlığını kaybetmiş bir çocuktan farksız değil gözlerimin içi, gerisi hiç anlamayacağın o mevsim....

Beni büyütmeye çalıştığın için minnettarım sana hayat, lakin büyümek istemediğim için mi, bu kadar zor hayat?

2009-05-20T20:19:00.002+03:00

*

Hakketten de uzağındayım, göbek deliğinin yarı çapını biliyor oluşum, bunların hepsini uyduruyor olmamın bir kanıtı sadece. Yoksa kadın çınarın altında nane yapraklı, yazdan kalma limonatasını yudumlarken, kendine has mırıltılar çıkarıyordu.

Karşısında oturup da saçına düşen yeşil tırtılı izlediğimi fark edemeyecek kadar meşguldü sanırım. Saç tellerinin arasında usulca dolaşan küçük tırtıl ve benim için, hayat gereğinden fazla keyifliydi, ben de bir ayran alabilir miyim dediğimde, sahibi görünümlü garsonun, koyun yoğurdundan diyerek aramızda ki ayran samimiyetini, gazlı bir içecek seviyesine çıkartmak istediğini tek benim anlayabilmiş olmam, orada saçında yeşil tırtıl olan kadın ve benden başka kimsenin olmamasından da kaynaklanıyor olabilirdi...

Kadının, kafasında yürüyen yeşil tırtılı fark etmesine bir kaç vapur kalkışı zaman vardı; yaprakların arasından güneş süzülüyor, tırtıl ilerliyor, koyun yoğurtlu ayranım geliyordu.

Emin ve güvenilir adımlarla kadının yanına gittim ve kafanızın üzerinde yürüyen yeşil bir tırtıl var lakin korkmanızı gerektirecek bir şey değil diyerek tırtılı yetişmesi gereken yerden alıkoydum.

Masamın üzerinde yeşil tırtıl, koyun yoğurdundan ekşi olduğunu düşündüğüm ayran ve parmaklarım vardı. Olması gereken her şey orada gibiydi, tek eksik yeni farkındalık yaşayan kadının gecikmiş çığlığıydı, çok eğleniyorduk.

Köyde yüzyıllardır kullanılan bir kanalizasyon sistemi vardı ve içine eski kasa Lada marka araba girebiliyordu; kanalizasyonun içinde ki Lada nın mahzun ve esanslı yalnızlığı; ne dramatik. Oysa insanlar yüzyıllardır bu işi yapıp, denize döküyorlardı... Adam bana köyü anlatırken bunlardan bahsediyordu,ben ise tırtıl yalnızlığında ilerliyor ve cümle içine serpiştirebileceğim kuş yemlerimi arıyordum. Ayaklarımın çok oluşu ise, kendimi iyi hissettirebilecek en iyi şeylerden biriydi ta ki biri üzerime basana kadar...

True Blood un jeneriğine hastayım ve belirtmeliyim ki bilog; Bill gibi bir vampirim olsun, sabah akşam kanımı içsin, ama içmeden önce öyle bir baksın, şimdilik istediğimiz başka bir şey yok.

2009-05-13T23:49:00.002+03:00

.

Bu sıcakta oturup da kanyak içebilen tek yaratık olabilme ihtimalini seven başka birini tanıyorsan, benimle de tanıştırır mısın?

Seni önce metin belgelerinden, sonra da wörd sayfalarından geçirmiyorum bebeğim, tdk ya da maruz bırakmıyorum, sapanla kovalanıyormuşcasına buraya atıyorum; sen de beni daha çok seviyorsun, bunu hep biliyorum.

Hitchock'un soğuk bakışlı sarışınlarından olamadığımdan mıdır nedir, eşinin sevimli bir kızıl olması, yüreğime serinlik katarken; bakışlarını üzerime sabitliyorsun, erik de yiyemiyorum. Satırlar boyu salınarak yürümek, yürürken saçmalamak, şu an çalan şarkıda da gözümü tavana sabitleyip, dönmek istiyorum. O kadar buğulu ki sesi, last fm istatistiklerimden utanmasam makyajsız dinleyeceğim lakin yapamıyorum, siyah kalemimin akmış haline yakışıyor bu parça, sonrasındaysa uzun uzadıya geyik yaptığım arkadaşlarımın bana yetememesi hayal kırıklığına dönüşebiliyor, hani saçmalamaktan bu kadar hoşlanan başka bir eş bulsam, hemen alacağım lakin yerleşik bir hayata elverişsiz iklim şartlarımızdan, göçebe çadırında, at üzerinde, sapanla geyik avlıyoruz, kadının sesine bakar mısın bilog; bakmasan da olur, ben bakarım; kan gurubu şimdilerde pozitif olan kızlar çok moda, yahut bütün ergen kızlar Edwart ını ararken, senin kan anonsu yapman duruma yakışmıyor hemşire, neyse bir daha görmeyeyim.

usul, usul çıldırabileceğim biri yok mu şu planette be maykıl?

Ne diyordum okuyucu, ben de sizi seviyorum, öperim o pembe ciğerlerinizden, hadi kal sağlıcakla, musuki paylaştığım her insanla başka başka kucaklaşırım ona göre, alınma bana; bu senin suçun değil, hepsi benim suçum.

.